Myint Shwe took a journalism program from Ryerson University 2004

Loading...

Wednesday, January 4, 2012

ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘာဆက္လုပ္မွာလဲ - ၂

  


ဇန္န၀ါရီ ၄ -၂၀၁၂







ဓါတ္ပံု - ကိုေဌးၾကြယ္




လြပ္လပ္ေရးေန ့တြင္မင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုႀကီး၊ခြန္ထြန္းဦးစေသာသူမ်ားလြတ္ ေျမာက္လာၾကလိမ့္မည္          ဟုေမွ်ာ္လင့္ထားၾကသူမ်ားသည္အစိုးရကထုတ္ျပန္လိုက္ေသာျပစ္ဒဏ္ေလွ်ာ့ေပါ့အမိန္ ့ေၾကာင့္ အႀကီးအက်ယ္စိတ္ပ်က္ေနၾက သည္။ အစိုးရသစ္ကိုဘယ္လိုနားလည္ရမွန္းပင္မသိႏိုင္ၾကေတာ့။
သက္ဆိုင္ရာမိသားစုမ်ားအေနျဖင့္အားကိုးရာမဲ့ေနသလိုလည္းျဖစ္ေနၾကေပလိမ့္မည္။ မီဒီယာမွတပါးႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားထံမွေလာက္ေလာက္လားလား အကူအညီမရၾကသည္မွာစိတ္ပ်က္စရာေကာင္းလွသည္။

ဧၿပီလ (၁) ရက္ေန ့တြင္က်င္းပေပးမည့္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြျဖင့္လႊတ္ ေတာ္ႏိုင္ငံေရး လမ္းေၾကာင္းေပၚသို ့စတင္ေျခခ်မည့္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ေလး - ငါး - ေျခာက္ လေလာက္ေတာ့ေစာင့္ရလိမ့္ဦးမည္။

ထိုကာလအတြင္းသူမသည္ႏိုင္ငံေရး VIP စာရင္း၀င္မ်ား၏ေမြးေန ့ပြဲမ်ား၊ လူ ဂုဏ္တန္သားသမီးမ်ား၏ထိမ္းျမားလက္ထပ္ပြဲမ်ား၊ VIP မ်ား၏ အသုဘ စ ေသာသာေရး နာေရးပြဲမ်ား၊ႏွင့္အျခားဘာအခမ္းအနားဖြင့္ပြဲ၊ဘာအေရးအခင္းဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ေျမာက္အထိမ္း အမွတ္စေသာအႏွစ္သာရအားျဖင့္“ေၾကာင္ကိုေရခ်ိဳးေပးေသာပြဲ”ေပါင္းတစ္ဒါဇင္ေလာက္ ကိုျဖတ္သန္း၍ဓါတ္ပံုတြဲရိုက္ခံခ်င္သူ မ်ား၏ဆႏၵကိုျဖည့္ဆီးေပးေနရေပဦးမည္။ 

ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မည့္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္စိတ္ထဲက 
ဘယ္လိုရိွရိွလက္ေတြ ့အရ ၂၀၀၈ ဖြဲ ့စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကိုလက္ခံေနၿပီ ျဖစ္သည္။ ပါတီကိုမွတ္ပံုတင္ၿပီးၿပီျဖစ္၍တရား၀င္အတိုက္အခံဘ၀သို ့လည္း ေရာက္ေနၿပီျဖစ္သည္။

ေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္လႊတ္ေတာ္တြင္းသို ့အာဏာရႏိုင္ငံေရးသမားအျဖစ္ႏွင့္မဟုတ္ဘဲ
အတိုက္အခံအျဖစ္ႏွင့္၀င္ရမည္ျဖစ္သည္။ သို ့ျဖစ္လွ်င္အတိုက္ အခံႏိုင္ငံေရးကို လႊတ္ေတာ္ထည္းေရာက္ခ်ိန္အထိေစာင့္မေနပဲယခုကတည္း ကစသင့္သည္ဟုဆိုရမည္။

ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ျခင္းသည္အာဏာရဘို ့ျဖစ္သည္ဆိုလွ်င္ ျပည္သူလူထု၏
နစ္နာခ်က္မ်ား (grievances) ကိုေရွ  ့ကမားမားမတ္မတ္ ရပ္၍ေျဖရွင္းေပးျခင္း သည္ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္အေကာင္းဆံုးမဲဆြယ္ျခင္း ပင္ျဖစ္သည္။ 

ဤနစ္နာခ်က္မ်ားသည္လႊတ္ေတာ္တြင္းေရာက္၍ဥပေဒျပဳကာေျဖရွင္းေပးသည့္အခ်ိန္အထိမေစာင့္ႏိုင္ၾက။ ဒီမိုကေရစီရင့္က်က္ႏိုင္ငံမ်ား၌ ဤကိစၥမ်ားသည္ public relations ျဖစ္၍အထူးဦးစားေပးၾကသည္။
ေျပာရမည္ဆိုလွ်င္ယခုထိမ္းသိမ္းထားခံရဆဲႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားသည္ေအာင္
ဆန္းစုၾကည္ေခါင္းေဆာင္ေသာႏိုင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္း - (၂၀၀၈ ဖြဲ ့စည္းပံုကို လက္မခံ၊ လမ္းျပေျမပံုကိုသပိတ္ေမွာက္) - အတိုင္းတေသြမတိမ္းလိုက္ခဲ့ၾက သူမ်ားျဖစ္သည္။ ယၡဳသူမ၏ႏိုင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္း ၁၈၀ံေျပာင္းခဲ့ၿပီျဖစ္ရာထို သူမ်ားလြတ္ေျမာက္ေရးအ တြက္ကိုယ္က်င့္တရားရႈေဒါင့္မွၾကည့္လွ်င္ (moral responsibility aspect) သူမအေနျဖင့္တစ္ခုခု လုပ္ေပးရန္တာ၀န္ရိွသည္။

လက္ေတြ ့တြင္မူသူမသည္အစိုးရသစ္စိတ္ညိဳညင္သြားမည့္ကိစၥ
ဘာတစ္ခုမွ်မလုပ္ဘဲေရွာင္ၾကဥ္ေနပံုရသည္။ ဤသို ့သူမထံမွထိေရာက္ေသာအားထုတ္ မႈတစံုတစ္ရာမျမင္ရသည့္အတြက္ ထိုႏိိုင္ငံေရးသမားမ်ား၏မိသားစုမ်ားမည္သို ့ခံစားမိၾကမည္နည္း။ အထူးသျဖင့္ ယခုတိုင္မွတ္ပံုျပန္မတင္ေသးဘဲေနေသာ SNLD ေခါင္းေဆာင္ မ်ား၏ရင္ထဲတြင္မည္သို ့ရိွမည္နည္း။ အနာဂါတ္တြင္ဗမာႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား ၏ေခါင္းေဆာင္မႈကိုအၾကြင္းမဲ့ယံုစားရန္မသင့္၊ သူတို ့ဗမာေတြအခ်င္းခ်င္းအ ဆင္ေျပသြားသည္ႏွင့္မိမိတို ့ကိုလွည့္မၾကည့္ျပစ္ထား ခဲ့တတ္ေသာအက်င့္ရိွသည္ဟုယံုမွတ္သြားၾကလွ်င္မခက္ေပဘူးလား။ 

ေနာင္ဘယ္လိုလုပ္၍အမ်ိဳးသားစီးလံုးညီညြတ္ေရးတည္ေဆာက္ယူမလဲ။

ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားသည္အေရအတြက္အားျဖင့္မမ်ားလွ။ ရာဂဏန္းေလာက္သာရိွမည္။ ထိုသူမ်ားကိုဥပေဒကိုခ်ိဳးေဖါက္ ထားသျဖင့္ျပစ္ဒဏ္က် ခံေနရသူမ်ားဟုအစိုးရသစ္ကတရား၀င္ (officially) ရွင္းလင္းခ်က္ေပးထားသည္။ 

ဥပေဒကိုခ်ိဳးေဖါက္ခဲ့သူမ်ားဟူေသာအေၾကာင္းျပခ်က္ကိုျငင္းခ်က္မထုတ္ပါ။ သို ့ေသာ္သူတို ့ကုိဖမ္းဆီး၊စစ္ေဆး၊တရားစီရင္၍ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ခဲ့ေသာအစိုးရသည္ တရားမ၀င္ေသာစစ္အစိုးရျဖစ္သည္ဟူေသာအခ်က္ကိုလည္းမေမ့သင့္။ 
(SPDC junta had acted as law maker, judge and sheriff.)
(အကယ္၍စစ္အစိုးရသည္တရား၀င္အစိုးရျဖစ္ခဲ့လွ်င္ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္၍အရပ္သား
အစိုးရသစ္ကိုဖန္တီးေပးရန္အေၾကာင္းမရိွ။) ထို ့ေၾကာင့္တရားစြဲရာ တြင္အသံုးျပဳေသာဥပေဒမ်ားသည္ခိုင္မာတရား၀င္သည္ဆိုေစဦး တရားစီ ရင္မႈအပိုင္းခ်ိဳ  ့ယြင္းခ်က္ရိွခဲ့သည္။ (flawed, no due process) ထို ့ေၾကာင့္ ယခင္စစ္အစိုးရကဖမ္းဆီး၍တရားစီရင္ကာအျပစ္ေပးခဲ့သူမ်ား ကိုယခုအစိုးရ သစ္ကကြင္းလံုးကၽြတ္လႊတ္မေပးႏိုင္ဘူးဆိုလွ်င္ပင္အသစ္တ ဖန္ျပန္၍လူထု ေရွ ့ေမွာက္တြင္တရားစီရင္သင့္သည္။ (open public retrial)

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္သူမေၾကြးေက်ာ္ေနေသာဥပေဒကစိုးမိုးေရး (Rule of law) ကိုလူၾကားေကာင္းယံုမွ်မဟုတ္ဘူးဆိုလွွ်င္ထိုကိစၥကိုအစိုးရ သစ္ထံ၊ အထူးသျဖင့္သမတႀကီးဦးသိန္းစိန္ထံကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်တင္ျပသင့္ ပါသည္။ အနည္းဆံုးသတင္းစာရွင္းလင္းပြဲကေလးေလာက္ေတာ့လုပ္၍မိမိ၏ဆႏၵကို
အတိအလင္းျပသသင့္သည္။ ယၡဳအတိုင္းမွာရိုက်ိဳးလြန္းရာက်သည္။

ဦးသိန္းစိန္အစိုးရသစ္အေနႏွင့္လည္းယခင္စစ္အစိုးရႏွင့္ပီပီျပင္ျပင္လမ္းခြဲ လိုက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္းသက္ေသျပရန္အကြက္ေကာင္းတခုျဖစ္သည္။ ဖမ္းထား သူမ်ားသည္ယခင္အစိုးရေဟာင္းႏွင့္ရန္သူမ်ားျဖစ္ေသာ္လည္းမိမိအစိုးရ
သစ္ႏွင့္ျပႆနာမရိွေၾကာင္းသက္ေသျပႏိိုင္သည္။  

ဤသည္မွာမင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုႀကီးစေသာလူပုဂၢိဳလ္မည္သူမည္၀ါ တို ့လြတ္ ေျမာက္ေရး အတြက္ၾကံဖန္၍ေတာင္းဆိုေနျခင္းမဟုတ္။ ဒီမိုကေရစီ၏အေျခခံ အုပ္ခံု (platform) ျဖစ္လာမည့္ ‘ဥပေဒကအုပ္စိုးေသာစံနစ္၏ၾကံ့ခိုင္ေရး’(The integrity of rule of law as a system) အတြက္ျဖစ္သည္။ ထို ့ ေၾကာင့္ျပည္ထဲေရးဌာနွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးႏွင့္လံုျခံဳေရးေကာင္စီ (ကာ/လံု) ကလည္းတစ္ပါတ္ေလာက္ေတာ့ေလွ်ာ့သင့္သည္ဟုဆိုရမည္။

ေက်ာင္းသားႏွင့္ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကိစၥထက္ပင္ပို၍အေရးႀကီးေသာေနာက္
လူထုနစ္နာမႈ (grievance) တစ္ခုမွာအက်င့္ပ်က္၀န္ထမ္းမ်ားကိစၥျဖစ္သည္။ ၀န္ထမ္းလာဘ္စားမႈကိုျပည္သူေတြေအာ့ႏွလံုးနာေနသည္မွာၾကာလွၿပီ။
သို ့ေသာ္ျပႆနာကားဒီအတိုင္းပဲရိွေနသည္။ 

အေၾကာင္းမွာအစိုးရကထိထိ ေရာက္ေရာက္အေရးမယူေသးေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ 
ယခုအထိဘာစီမံခ်က္ မွမလုပ္ေသး။ျပႆနာ၏အတိုင္းအတာပမာဏႀကီးလြန္းေန သည့္အတြက္ျဖစ္ ေကာင္းျဖစ္မည္။ 

အိႏိၵယတြင္ဤျပႆနာကို ၂၁ ရာစု မဟတၱမဂႏၶီဟုေခၚရမည့္ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး ကလူထုအားျဖင့္တိုက္ဖ်က္ေနသည္။ အတုယူသင့္၊ေလ့လာသင့္သည္။ ပါတီ ၀င္အင္အားဆယ္သိန္းအထိရည္မွန္းထားသည့္ NLD သည္ဤကိစၥကိုတိုက္ ဖ်က္ရန္အစုိးရထက္ပို၍တတ္ႏိုင္သည္။ တစ္ေခတ္တစ္ခ်ိန္တံုးကစာမတတ္ 
သူပေပ်ာက္ေရး ‘အ-သံုး-လံုး’ စီမံကိန္းႀကီးမ်ိဳးကဲ့သို ့လူထုပါ၀င္ေသာလႈပ္ရွား မႈ (public campaign) ႀကီးတစ္ခုဖန္တီး၍ဦးေဆာင္တိုက္ပြဲဆင္သင့္သည္။  အရပ္သားလူ ့အသိုင္းအ၀ိုင္း (civil society)၊ မီဒီယာတို ့ႏွင့္ပူးေပါင္း၍လူထု ကိုလံႈ ့ေဆာ္ပညာေပး၊သတၱိေမြးေပးသင့္သည္။ 
အဂတိလိုက္စားမႈသည္ဒီမို ကေရစီ၏အႏၱရယ္တစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္းေျပာျပေနစရာပင္မလို။

အဂတိလိုက္စားမႈပေပ်ာက္လာသည္ႏွင့္အမွ်အစိုးရအေပၚလူထုၾကည္ညိဳမႈ တိုးလာမည္ျဖစ္သျဖင့္ျပည္သူလူထုအျပင္ဒုတိယေျမာက္အက်ိဳးခံစားရမည့္ သူ (beneficiary) မွာအစိုးရပင္ျဖစ္သည္။ ထို ့ေၾကာင့္အစိုးရသစ္အေနျဖင့္ ဤကိစၥတြင္မကူညီလွ်င္ေန၊ မေႏွာက္ယွက္လွ်င္ေတာ္ၿပီ။

လႊတ္ေတာ္ထည္းေရာက္လာသည့္အထိေစာင့္မေနဘဲစလုပ္သင့္သည့္ တတိယေျမာက္ကိစၥမွာခရိုနီ(cronies)မ်ားစီးပြားေရးေသာင္းက်န္းမႈေဘးမွ လယ္သမားမ်ားကိုကာကြယ္ေပးရန္ျဖစ္သည္။ ‘ေစ်းကြက္စီးပြားေရး’ ၏လက္ရိွအေျခအေနမွာဆင္းရဲသားကိုမကူညီဘဲအ ေသသတ္မည့္သားရဲ
တိရစာၦန္ဓနရွင္စံနစ္ (Predatory capitalism) ျဖစ္ေန ေသးသည္။ 

ယၡင္စစ္အစိုးရ၏ရင္ေငြ ့ျဖင့္အခ်ိန္တိုအတြင္းအဆမတန္ႀကီးပြား 
လာခဲ့ၾကေသာခရိုနီသူေဌးႀကီးမ်ားသည္တစ္ခ်ိဳ  ့လႊတ္ေတာ္ထည္း
ေရာက္ေနၾကယံုသာမကထိပ္ဆံုးအာဏာရိွပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္လည္းအလြန္ေရွး
က်ေသာသားေပးသမီးယူနည္းျဖင့္လူတန္းစားမဟာမိတ္ျပဳထားၾကသည္။ ေဇကမၻာ၊ ယုဇနစေသာကုပၼဏီႀကီးမ်ားသည္ဆင္းရဲသားလယ္သမားမ်ား ထံမွလယ္ယာေျမမ်ား ကိုေစ်းႏွိမ္ကာအတင္းအဓမၼ၀ယ္ယူေနၾကသည္ကိုယခု 
အထိအစိုးရကထိထိေရာက္ေရာက္ၾကားမ၀င္ေသး။ 

ဤကိစၥကိုေရွးဦးစြာဖြင့္ခ် သူမွာပါတီငယ္ကေလး တစ္ခုျဖစ္ ေသာမတူကြဲျပားျခင္းႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီ (PDP)ျဖစ္သျဖင့္၄င္းအားအမွတ္ (credit)ေပးရမည္။ သို ့ေသာ္၄င္းသည္ခရိုနီ ႀကီးမ်ားကမမႈေလာက္ေသာအင္အားကေလးသာျဖစ္သည္။  
ယခုတင္ျပခဲ့ေသာအလုပ္သံုးခုသည္ NLD ႏွင့္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တို ့ ဆက္လက္၍မ်က္ႏွာလႊဲကာမၾကားမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္မေနသင့္ေသာကိစၥမ်ားျဖစ္သည္။ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပႏိုင္ငံေရး၏အားသားခ်က္တစ္ရပ္မွာ လႊတ္ ေတာ္တြင္းမွာလိုၿပိဳင္ဘက္ပါတီ (မ်ား)၏ကဖ်က္ယဖ်က္လုပ္ျခင္းမွကင္းေ၀း ျခင္းျဖစ္သည္။

ျပည္တြင္းျပည္ပေနတင္းမာသူမ်ားကေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ၂၃ ႏွစ္ လံုးလံုးက႑ေကာဇ လုပ္ခဲ့ၿပီးမွေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ကာအစိုးရႏွင့္ပူး ေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးလုပ္သြားသျဖင့္ႏိုင္ငံေရး ‘အပ်ိဳရည္ပ်က္’ သြားၿပီဟုျမင္ ေနၾကသည္။ဤအခ်က္ေပၚအေကာင္းဆံုးတန္ျပန္ရန္မွာလက္ေတြ  ့က် ၍ထိ ေရာက္လူထုအက်ိဳးျပဳလုပ္ငန္းမ်ားကိုေရာက္ရိွေနသည့္အေျခအေနမွရသ ေလာက္စလုပ္ရန္ျဖစ္သည္။ PDP လိုပါတီငယ္ကေလးကပင္လုပ္ႏိုင္လွွ်င္ NLD ႏွင့္ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကမလုပ္ႏိုင္စရာမရိွ။ မတရားမႈကိုတားဆီးရ ေသာအရာတိုင္းတြင္ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ရျခင္းပါရိွသျဖင့္အေတြးေခ်ာ္မေနသင့္။ 
အဂတိလိုက္စားမႈတိုက္ဖ်က္ေရးႏွင့္စီးပြားေရးေသာင္းက်န္းမႈကိုဆန္ ့က်င္ ျခင္းသည္ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ၏
မူမ်ားကိုဆန္ ့က်င္ျခင္းမဟုတ္၊ကူညီျခင္းပင္ မည္သည္။ 

ယၡဳအတိုင္းအစိုးရညိဳညင္မွာစိုး၍ႏႈတ္ဆိတ္ေနလွ်င္မိမိဘက္က ‘အေပး’ သာရိွ ၿပီးမိမိကျပန္ရတာ ဘာမွမရိွဆိုပါကႏိုင္ငံေရးအပ်ိဳရည္ပ်က္တာသာအဖတ္တင္ လိမ့္မည္။ မိမိအားအစိုးရကေသာ္၄င္း၊အျခားသူမ်ားက၄င္းႏိုင္ငံေရးမီးရႈးမီး ပန္းမ်ားလႊတ္ရာ သက္သက္တြင္သာအသံုးခ်ေနျခင္းကိုၾကာရွည္သီးခံမေနမိဘို ့လိုသည္။
ႏိုင္ငံေရးမီးရႈးမီးပမ္းမ်ားသည္လူထုရင္ဆိုင္ေနရေသာတကယ့္ ဘ၀ကိုဖံုးကြယ္ေပးေနရာေရာက္သည္။

လက္ရိွအေျခအေနသည္အာဏာရွင္စံနစ္ေအာက္မွာဘဲလား၊ သို ့မဟုတ္ဒီမို ကေရစီျဖစ္ေနၿပီလားဟုေမးလာလွ်င္ ႏွစ္ခုစလံုး မဟုတ္ဘဲ  ‘ဟိုမေရာက္ဒီမေရာက္’
ျဖစ္ေနပါသည္ဟုသာ ဓမၼဒိဌန္က်က်ေျဖ ရလိမ့္မည္။ ဥပမာ ပုဂၢလိကသတင္းစာေတာင္ထုတ္ခြင့္မျပဳေသာဒီမိုကရက္ တစ္ႏိုင္ငံဟူ၍ကမၻာေပၚမွာျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံသာရိွလိမ့္မည္။

ထိုအေျခအေနတြင္ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဘာလဲ၊ ဘယ္လဲ ဟုမေမးရက္ပါ။ သို ့ေသာ္ေခါင္းေဆာင္ဟုဆိုလွ်င္ပီျပင္ေသာေခါင္းေဆာင္မႈကိုေတာင္းဆိုရလိမ့္မည္။


ျမန္မာသံေတာ္ဆင့္

No comments:

Post a Comment